تبلیغات
. . . نازکتـــر از خیـــال . . .

 

 

. . . نازکتـــر از خیـــال . . .

دردواره ها . . . | سخن شوریده . . . ,

بسم الله . . .

درد های من ،

                   جامه نیستند !

                            تا ز تن در آورم . . .

" چامه و چکامه " نیستند !

                  تا به " رشته ی سخن " درآورم  . . .

نعره نیستند !

               تا ز" نای " جان در آورم . . .

دردهای من نگفتنی ،

                 دردهای من نهفتنی است . . .

دردهای من ،

            اگر چه مثل دردهای مردم زمانه نیست ،

                                              درد مردم زمانه است !

مردمی که چین پوستینشان ،

     مردمی که رنگ روی آستینشان ،

                        مردمی که نامهایشان ،

                                جلدهای کهنه ی شناسنامه هایشان ،

                                                                  درد می کند . . .

من ولی تمام اسخوان بودنم  ،

          لحظه های ساده ی سرودنم

                                 درد می کند . . . !

اغنای روح من ،

    شانه های خسته ی غرور من ،

                       تکیه گاه بی پناهی دلم ،

                            شکسته است کتف گریه های بی بهانه ام . . . !

بازوان حس شاعرانه ام ،

                 زخم خورده است . . .

دردهای پوستی کجا ؟

                   درد دوستی کجا . . .

این سماجت عجیب

         پا فشاری شگفت دردهاست . . .

دردهای آشنا ،

             دردهای آشنا ،

                  دردهای بومی و غریب  ،

                                     دردهای خانگی ،

                                                  دردهای کهنه ی لجوج . . .

اولین قلم ،

حرف حرف درد را

در دلم نوشته است . . .

دست سرنوشت ،

خون درد را با گلم سرشته است . . .

پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم !؟

درد ،

رنگ و بوی غنچه ی دل است . . .

پس چگونه من

رنگ و بوی غنچه را ز برگهای نو به نوی آن جدا کنم !؟

دفتر مرا

دست درد ورق می زند . . .

شعر تازه ی مرا درد گفته است ،

درد هم شنفته است . . .

پس در این میان من از چه حرف می زنم !؟

 درد ، حرف نیست !

درد نام دیگر من است . . .

من چگونه خویش را صدا کنم !؟

قیصر . . .





وقتی که پشت پنجره می آیی . . . | دلنامه . . . ,

یا فتاح

وقتی پشت پنجره می آیی ، گویی خورشید طلوع کرده . . . وقتی تو 

میدمی از پشت پنجره . . .از خورشید فرصت خودنمایی را می

ربایی . . . حتی خورشید برای دیدن تو . . . برای رنگ نگاه تو . . .

بلندترین کوهها را زیر پا می گذارد ، تا نگاهش را به نگاه تو عزیز

، گره بزند . . .

وقتی که پشت پنجره می آیی . . . احساس را با خود ارمغان می

آوری . . . و عاطفه می بخشی به لطافت رزهای تنهای پشت

پنجره . . .

وقتی که پشت پنجره می آیی مهر و عاطفه دستان کودکانه اشان را

به تو می سپارند و همبازی دل پاک و معصوم تو می شوند . . .

وقتی باران می بارد ، گویی تو پشت پنجره ای . . .  صدای پای

قطره های باران که بی مهابا خود را به شیشه ی پنجره می کوبند ،

شنیدنیست . . . آنها قاصد اشکهای پنهان خورشید در پس ابرند . . .

اشکهایی که از شرم نگاه تو ، از هــُـرم وجود تو پشت پنجره  و از

رنگ حضور تو . . . بی پایان و بی بهانه  شده اند . . .

دوست دارم که تو را زیرباران و در قاب چوبی پنجره ببینم . . .

دوست دارم به افق خیره شوی تا زیبایی خدا را در تلالو نگاه های

بی ریای ِ تو خیره شوم  . . .

وقتی که پشت پنجره می آیی ، یاسهای کنار پنجره می رویند . . . و

عطر یاس شهر را می پیچد . . . و همه ی نسیمها سوی تو می وزند . . .

وقتی تو پشت پنجره ای ، احساس رنگ تازه ای می گیرد . . . و

مهرعاطفه از دستان تو سیراب می شوند . . .

وقتی پشت پنجره می آیی . . . لطافت را درس تازه ای می دهی ،

مهر را نوازش می کنی . . . و دلی را آرامش می دهی . . . آرامشی

عمیق و دوست داشتنی . . .

نمی دانی ! نگاهت از پشت پنجره ای که روبه بینهایت باز می

شود . . . تماشایست . . .

ای آسمانی ِ روی زمین . . . ! نقش تو پشت پنجره ی عشق و

احساس حک شده !

بگو !

از تبار کدامین نوری که نهایت ناپذیراست . . . ؟

ای در حصار زمان گرفتار . . . ! چیست بهای زمان . . . ؟

می دانم . . . می دانم این حصار را روزی با دستان پر از عشق خود

خواهی شکست . . . کاش آنروز باشم و فاتحانه بر روی قله ی عشق

و احساس قدم برداشتنت را ببینم. . . ای کاش باشم . . . ای کاش . . .

باور کن به خدا هم حسودی می کنم . . . چرا که عزیزی مثل تو

دارد . . .

نفس بکش مهربان . . . !

                         نفس بکش . . . !

                                      دلی به نفس تو آغشته شده . . .

  

یا علی . . .





این نیز بگذرد . . . | سخن شوریده . . . ,

به نام تنها دلداده

ای کم شده وفای تو . . .

                               این نیز بگذرد . . .

افزون شده جفای تو . . .

                            این نیز بگذرد .. .

زین پیش نیک بود به من رای تو گذشت . . .

گر بد شدست رای تو . . .

                                این نیز بگذرد . . .

گر دوری از هوای منت ، هست روز و شب جای دگر هوای تو  . . .

                               این نیز بگذرد . . .

گر هست مستمند ، دل بی گناه من در محنت و بلای تو . . .

                               این نیز بگذرد . . .

وصلم که بود روز طرب دلگشای تو ، گر نیت دلگشای تو . . .

                               این نیز بگذرد . . .

بگذشت آن زمان که بدم من سزای تو . . . اکنون نیم سزای تو . . .

                               این نیز بگذرد  . . .

گر سیر گشتی از من و خواهی که نگذرم گـِـرد در سرای تو . . .

                              

                                    این نیز بگذرد . . .