تبلیغات
. . . نازکتـــر از خیـــال . . . - دردواره ها . . .

 

 

. . . نازکتـــر از خیـــال . . .

دردواره ها . . . | سخن شوریده . . . ,

بسم الله . . .

درد های من ،

                   جامه نیستند !

                            تا ز تن در آورم . . .

" چامه و چکامه " نیستند !

                  تا به " رشته ی سخن " درآورم  . . .

نعره نیستند !

               تا ز" نای " جان در آورم . . .

دردهای من نگفتنی ،

                 دردهای من نهفتنی است . . .

دردهای من ،

            اگر چه مثل دردهای مردم زمانه نیست ،

                                              درد مردم زمانه است !

مردمی که چین پوستینشان ،

     مردمی که رنگ روی آستینشان ،

                        مردمی که نامهایشان ،

                                جلدهای کهنه ی شناسنامه هایشان ،

                                                                  درد می کند . . .

من ولی تمام اسخوان بودنم  ،

          لحظه های ساده ی سرودنم

                                 درد می کند . . . !

اغنای روح من ،

    شانه های خسته ی غرور من ،

                       تکیه گاه بی پناهی دلم ،

                            شکسته است کتف گریه های بی بهانه ام . . . !

بازوان حس شاعرانه ام ،

                 زخم خورده است . . .

دردهای پوستی کجا ؟

                   درد دوستی کجا . . .

این سماجت عجیب

         پا فشاری شگفت دردهاست . . .

دردهای آشنا ،

             دردهای آشنا ،

                  دردهای بومی و غریب  ،

                                     دردهای خانگی ،

                                                  دردهای کهنه ی لجوج . . .

اولین قلم ،

حرف حرف درد را

در دلم نوشته است . . .

دست سرنوشت ،

خون درد را با گلم سرشته است . . .

پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم !؟

درد ،

رنگ و بوی غنچه ی دل است . . .

پس چگونه من

رنگ و بوی غنچه را ز برگهای نو به نوی آن جدا کنم !؟

دفتر مرا

دست درد ورق می زند . . .

شعر تازه ی مرا درد گفته است ،

درد هم شنفته است . . .

پس در این میان من از چه حرف می زنم !؟

 درد ، حرف نیست !

درد نام دیگر من است . . .

من چگونه خویش را صدا کنم !؟

قیصر . . .