تبلیغات
. . . نازکتـــر از خیـــال . . . - مردی همچون پدر . . . ( دلنامه . . . )

 

 

. . . نازکتـــر از خیـــال . . .

مردی همچون پدر . . . ( دلنامه . . . ) | دلنامه . . . ,

به نام خدای رحمان و رحیم

برای پدرم که سالهاست نشناخته امش . . .

چه بگویم . . . !

       چه بگویمت ای پدر . . .

                                      پدرم . . . !

چه دیر، زود سپید شدن چهره ات را فهمیدم . . .

                            چه معصوم بودی و من نفهمیدم . . .

آه ! . . . پدرم ! چه کرده ام با خود ؟ ندیدمت . . . من یک

عمر است که تو را تو را ندیدم . . .

چه نوری را وجودم دراین چندین صباح عمرم،نیافت . . .

خدایا . . . ! چه گرمایی در نگاه پدرم نهفتی که چنین مرا

آتش زد ؟ این چه هُرمی است که در وجودش نهادی و

وجودم را سوخت . . . ؟ چه لطافتی در دستان پینه بسته و

زمخت پدرم نهفته ای که گل شقایق در مشت پدرم می

خوابد . . . ؟

آه ای پدر ! کــسی راز آن دستـــان مــــهربان و پینــه

بسته را نمی داند . . . نمی دانند که تو با آن مهربان دست

، کوه عشق می کندی و خانه ی مهر بنا می نهادی . . .

آه ای پدر . . . کسی چه می داند در دل بزرگتر از دریای

تو ، چه می گذرد . . .

کسی چه می داند پدرم . . . کسی چه می داند . . .

چرا روح سیاه من ، سپیدی چهره ی پدرم را نمی دید. . .؟

خدایا مگر روشنتر از سپیدی هم رنگی بود و هست ؟

پدرم! قامتت ، قامتم را شکست . . .

پدرم ! چقدر زیباست بر روی شانه های تو گریستن و چه

دلنشین است در آغوشت ، در آن آغوش پر از مهرت ،

خوابیدن و دررویاهای شیرین قدم زدن . . . ای پدر من !

چگونه توانمت پاسخ گفتن مهر تو را . . . راهی بنه بر سر

راهم تا از آن راه بیابم بزرگی ات را . . .

پدرم ! چقدر پیر شده ای ؟ غمت بر من باد ! شادی ام

گلهای زیر پایت . . . پدرم ! نبینمت شکسته ! ای من به

فدای تارهای سپید مویت . . . نبینمت گریان ! ای که

چینهای جبینت مسیر خوشبختی ام .

چه دیر شناختمت . . .چه معصوم بودی ومن نیافتمت . . .

تو بگو ! تو بگو چگونه قربانی وجودت شوم . . .

خدایا ! چه ستونی محکمی برای خانه ام آفریدی ! چرا من

اینقدر در این روشنایی تاریک بودم . . . چه آفتاب

فروزانی داشتم در شبم . . .

پدرم  دستان لرزانت را می بوسم . . . چهره ی نورانیت

را می بوسم . . .

 می ستایم بزرگی و بزرگواری ات را . . .

جانم برای توست ، بستانش زمن !

اما در آن روز بزرگ به خدا بگو که دیر شناختمت . . .تا

تاوان این کاهلی و کاستی را پس بدهم . . .

 من گناهکارم . . .

 به اندازه ی وسعت پدر بودنت ، ای پدر . . . اما تو هم

مثل خدایمان آنقدر بزرگی که می گذری از این

ناسپاسیهای که من در حق تو بزرگوار کردم ، از اینکه

ندیدمت . . . از اینکه سایه ات را حس نکردم . . . از

اینکه به قدری به دنیایم آلوده بودم که دنیایت را نگشتم  تا

ببینم چه کوههایی  از مهر و محبت برایم ساختی ، چه

دریاهای از عشق و امید برایم آفریدی . . . چه رودهایی

از صفا و صمییت برایم جاری ساختی و چه قصرهایی از

خدا برایم بنا کردی . . .

پدرم . . . !

      فرصتم بده بشناسمت . . .

     پدرم . . . !

                     مجالم ده تا ستایشت کنم . . .

               پدرم . . . !

                            امانم ده تا " پسرت " باشم . . .

          و یادم ده 

              که پدری بزرگ و مهربان مثل تو باشم . . .

پدرم !

          ای پروردگار خانه ام . . .

تا ابدالآباد

                به تو بدهکارم . . . به خاطر پدر بودنت . . .

                        وچه شیرین است . . .

                             بدهکاری پدری مثل تو بودن . . .

                                و چه زیباست این دین . . .