تبلیغات
. . . نازکتـــر از خیـــال . . . - ویرانه ( دلنامه . . . )

 

 

. . . نازکتـــر از خیـــال . . .

ویرانه ( دلنامه . . . ) | دلنامه . . . ,

بنام دیده بان نابینا

 

می ترسم . . .

                  می ترسم نگاهت کنم . . .

می ترسم نگاهم خطی روی لطافت زیبای چهره ات حک کند . . .

گریزانم . . .

                از تو گریزانم . . .

از تو گریزانم که مبادا حضورم فضا را برای گشودن بالهایت تنگ و تار

کند . . .

با اینکه لحظه شماری می کنم تا دوباره لبخندت را ببینم ، اما در لحظات

نزدیک دیدار ، تنم می لرزد . .

. فکرم مشوش می شود . . . روانم پریشان می شود . . .

نمی دانم ...

               نمی دانم از تو چه می خواهم . . .

از تو . . . که تمام وجودم را فرا گرفتی . . .

بغضم می گیرد . . .  نمی دانم ، از دوریت یا از نزدیکیت . . .

تو بگو . . . ! چه رازیست در این نگاهها . . . ؟

تو بگو . . . ! چه سریست در این لحظات . . . ؟

که گاه خواهان توام و گاه . . .

این تو بودی که همه ی زیباییهای با نگاهت در نگاهم فشاندی . . .

 حالا ببین که این گلستان نگاهم ، بی تو چه بیابانیست . . .

وقتی از پنجره ی نگاهت می نگرم . . .  نمی دانی . . . ! چنان نسیمی

پوست صورتم را می نوازد که تماشایست . . .

 وقتی از درون قلبت صدای زخمه ای دلنواز، بیرون   

می طراواد . . . نیستی که ببینی . . . چه شنیدنیست . . .

کاش می دانستی چه شوری دارد این شهرآشوب دلم . . .

کاش می شنیدی . . . می شنیدی و صدای قناریهای کنج قفس را   

بهانه ی نشنیدن این فریاد نمی کردی . . .

چه می شود ؟ اگر دمی در کنار این قفس تنگ دلم بنشینی و فقط

بشنوی . . .

فقط بشنوی. . .حتی نمی خواهم حتی لبت را بگشایی و حرفی بزنی . . .

فقط می خواهم که چشمانت را ببندی و گوشهایت را به نوای دلم

بسپاری . . .

تا بدانی که در این دل تنگ جایی برای دروغ ندارم . . . چرا که تمامش

را تو گرفتی . . .

خودم هم نمی دانم . . .

      راز این تردید و دلهره چیست . . .

              

                               خدایا . . .  !

 

تو تنها تنهایی که راز دلم را دریافتی . . .

                                            تو بنگر بر این دل خسته ی من . . .

                                                     

                                                      تنها تو بنگر . . .

 

ساعت ده و سه دقیقه ی صبح

دوم مرداد هشتاد و شش